زكوات و در يك كلام مالياتهاى اسلامى او به سمت آن قبيله حركت كرد مردم آن قبيله وقتى خبردار شدند كه نماينده پيامبر به سمت آنان مىآيد به رسم استقبال بيرون آمدند ولى وليد كه آن صحنه را از دور ديد از ترس سوابق دوران جاهليت كه باهم عداوت داشتند فكر كرد آنها براى كشتن وى بيرون آمده‌اند لذا فرار كرده و خدمت پيامبر آمد و عرضكرد قبيله بنى المصطلق مرتد شده‌اند . . . پس مورد آيه اخبار از ارتداد است با حفظ اين مقدمه مستشكل مىگويد : به مفهوم آيه شريفه در مورد خودش نمىتوانيم عمل كنيم زيرا كه در اخبار به ارتداد خبر يك نفر قطعا كافى نيست و بايد بنيهء شرعيه باشد و وقتى در مورد خودش نتوانيم عمل كنيم در ساير موارد هم كذلك و الّا يلزم خروج المورد و هو قبيح پس از خير اين مفهوم بايد گذشت . جواب ما : ما تابع ظاهر آيه هستيم و ظاهر آيه بيانگر يك حكم كلى است و آن اينكه هرگاه فاسق خبرى آورد تبين لازم است و الّا فلا خواه خبر از ارتداد باشد يا امر ديگر منتها در مورد آيه بدليل خاص خارجى خبر واحد كافى نيست و گرنه از ظاهر آيه اين معنا مستفاد نيست پس ظاهر آيه به اطلاقش باقى است و به درد ساير موارد مىخورد و العبرة بعموم الجواب لا بخصوص السئوال . قوله : ثم : اين قسمت هم جواب اشكال ديگر است و آن اينكه اگر كسى بگويد : آيه نبأ بر فرض دلالتش بر حجيت خبر عادل خصوص خبر عادل بلاواسطه را شامل است كه مثلا زراره مستقيما از امام صادق ( ع ) نقل مىكند و امّا خبرهاى مع الواسطه را كه مثلا شيخ طوسى با ده واسطه از امام صادق ( ع ) نقل كرده شامل نيست و بر حجيت آنها دلالت ندارد . ما در جواب خواهيم گفت : آيهء شريفه از اين حيث اطلاق دارد و خبر